Relacja z I Ogólnopolskiego Spotkania Organizacji LGBTQ
(Kraków, 26-27 stycznia 2008)

Jest takie miasto: Kraków. Od kilku lat działa w nim Fundacja „Kultura dla Tolerancji”, organizująca świetny i znany festiwal (www.tolerancja.org.pl). Fundacja ta postanowiła ubiec innych i zorganizowała pierwsze Ogólnopolskie Spotkanie Organizacji LGBTQ. Było to w ostatni weekend (26-27.01.2008).

Na zaproszenie organizatorów do Krakowa ściągnęli przedstawiciele szeregu organizacji, zajmujących się walką z homofobią oraz działaniami na rzecz emancypacji osób LGBTQ. Prawie czterdzieścioro uczestników reprezentowało m.in.: Fundację „Anka Zet Studio” (Warszawa); Fundację „Autonomia” (Kraków); Fundację „Kultura dla Tolerancji” (Kraków); Fundację Równości (Warszawa); Stowarzyszenie „Kampania Przeciw Homofobii”, w tym jego oddziały: krakowski, szczeciński, śląski, toruński (dwóch przedstawicieli, w tym autor tej relacji), trójmiejski, warszawski, wrocławski; Stowarzyszenie Kobiet „Konsola” (Poznań); Stowarzyszenie „Lambda Kraków”; Stowarzyszenie „Lambda Szczecin”; Stowarzyszenie „Lambda Warszawa”; Wrocławskie Zgrupowanie Transgenderystów „Trans-fuzja”.

Przez dwa dni od rana do wieczora obradowano na celami, które są wspólne dla uczestniczących w spotkaniu organizacji i nad możliwościami współpracy przy ich realizacji. Powołano cztery tematyczne podgrupy, które opracowały konkretne postulaty organizacji uczestniczących w spotkaniu. Postulaty te są zarazem zadaniami do wykonania i priorytetowymi celami do osiągnięcia.

W zakresie „edukacja” naczelnym postulatem jest przekazywanie w szkołach rzetelnej wiedzy na temat osób LGBTQ. W związku z tym zebrane organizacje domagają się usunięcia z listy podręczników rekomendowanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej szeregu pozycji, które przedstawiają osoby LGBTQ, a szczególnie osoby homoseksualne, w sposób nieprawdziwy, obraźliwy i poniżający. Na miejsce usuniętych należy wprowadzić podręczniki, które przedstawiają tematykę orientacji psychoseksualnej człowieka w sposób zgodny z aktualnym stanem wiedzy. Wraz ze zmianą podręczników konsekwentnej zmiany wymaga całe podejście do nauczania o sferze seksualności człowieka, czego wymownym symbolem byłaby zmiana obecnej nazwy odnośnego przedmiotu szkolnego. Drugim ważnym postulatem w zakresie edukacji jest wprowadzenie obowiązkowych zajęć antydyskryminacyjnych – i to zarówno dla uczniów wszystkich szczebli, jak i dla ich nauczycieli.

W zakresie „prawo” wyróżniono dwie zazębiające się kategorie postulatów. Pierwsza dotyczy egzekwowania istniejącego prawa i zobowiązań państwa polskiego, w tym: sprawniejszego ścigania przestępstw popełnianych z nienawiści, powodowanych nienawiścią m.in. na tle orientacji psychoseksualnej pokrzywdzonego, prowadzenia dialogu społecznego oraz wywiązania się z obowiązku powołania organu, który będzie czuwał nad przestrzeganiem prawa antydyskryminacyjnego. Druga grupa postulatów odnosi się do zmian w obowiązującym prawie. Postuluje się uchwalenie horyzontalnej ustawy antydyskryminacyjnej, obejmującej wszystkie dotychczas pomijane dziedziny życia społecznego, gospodarczego i politycznego, stanowiącej rozwinięcie konstytucyjnego zakazu dyskryminacji z jakiegokolwiek powodu oraz zobowiązań unijnych. Na bazie tej ustawy i na straży jej przestrzegania stałby niezależny organ antydyskryminacyjny. Postuluje się też rozszerzenie przepisów karnych dotyczących ścigania przestępstw nawoływania do nienawiści i publicznego znieważenia (art. 256 kk i art. 257 kk) o dodatkowe przesłanki: wiek, płeć, niepełnosprawność oraz orientację psychoseksualną.

Z kategorii „prawo” wyłączono postulat dotyczący ustawy o rejestrowanych związkach cywilnych. W trakcie spotkania w Krakowie uczestniczące w nim organizacje ustaliły, że ustawa ta powinna wprowadzać związki nie będące małżeństwami ani ich odpowiednikami, dostępne zarówno dla par osób jednej płci jak i dla par osób różnej płci, rejestrowane przez państwo, gwarantujące pewien podstawowy zestaw uprawnień (m.in. prawo do alimentów, opieki, odwiedzin) i skorelowanych z nimi obowiązków. Ustawa ta miałaby też uregulować sytuację dzieci wychowywanych przez pary osób tej samej płci, określając prawa i obowiązki osoby, która nie jest biologicznym rodzicem dziecka, ale wychowuje je pozostając w jednopłciowym związku z biologicznym rodzicem.

Ostatnia podgrupa tematyczna zajmowała się problematyką zdrowotną. Opracowała szereg szczegółowych postulatów, z których najważniejsze to: wprowadzenie obowiązkowych szkoleń antydyskryminacyjnych dla personelu medycznego, ścisła współpraca w zakresie szeroko pojętego zdrowia seksualnego na szczeblu centralnym i samorządowym, otwarcie i rozwinięcie opieki i profilaktyki zdrowia seksualnego dla lesbijek (w tym profilaktyka HIV/AIDS oraz bezpłatne zapłodnienie in vitro), likwidacja odpłatności zabiegów i pooperacyjnej terapii hormonalnej związanych z dostosowaniem płci biologicznej do płci psychicznej, a także uproszczenie związanych z tym procedur prawnych.

Uczestniczące w krakowskim spotkaniu organizacje zawarły przymierze i ustaliły, że rozpoczynają regularną, bieżącą współpracę dla realizacji przyjętych postulatów. W ramach tej współpracy będą w stałym kontakcie, pracując nad projektami rozwiązań prawnych, szukając sojuszników i poparcia dla realizacji postulatów, a także odbywając spotkania podsumowujące dany okres. Przyjęto podstawowe zasady przeprowadzania kolejnych ogólnopolskich spotkań organizacji LGBTQ, wyznaczono też datę i organizatora następnego z nich. Odbędzie się ono 20 i 21 września 2008 roku, a zostanie przygotowane przez Stowarzyszenie „Lambda Warszawa”.

Krakowskie spotkanie pokazało, że – wbrew obiegowym i nieprawdziwym opiniom – polskie organizacje LGBTQ nie kierują się wobec siebie nieufnością, uprzedzeniami, niechęcią, zazdrością czy walką o pierwszeństwo. Chcą i potrafią współpracować, ponieważ wiedzą, że ułatwi to i przyspieszy osiągnięcie wspólnie założonych celów. Napawa to optymizmem, a zarazem każe żałować, że podobne spotkanie nie odbyło się dawno. Przez dwa dni Kraków gościł jednych z najbardziej wytrwałych działaczy na rzecz emancypacji osób LGBTQ w Polsce. Kwiat polskiego ruchu LGBTQ był reprezentowany chyba liczniej nawet niż podczas warszawskiej Parady Równości. Była to wyśmienita okazja, żeby młodsi stażem działacze nawiązali kontakt z osobami, które uchodzą za żywe legendy ruchu LGBTQ, żeby wymienić się doświadczeniami, zapoznać z sytuacją w każdym niemal regionie kraju, rozszerzyć wiedzę o walce z homofobią.

KPH Toruń już bierze udział w tej nowej inicjatywie i będzie ją wspierać. Następne spotkanie już we wrześniu.  

Zobacz także:

1. Gazeta Wyborcza
2. Onet.pl
3. Interia.pl
4. Lambda Warszawa
5. InnaStrona.pl

<<Powrót